Verandersamen.nl
Mijn loopbaan

Mijn loopbaan

Het verhaal over hoe ik mezelf werd

Iedereen heeft zijn eigen verbindend verhaal over zijn loopbaan. Een verhaal dat niet op zichzelf staat, maar dat vervlochten is met je levensloop en de gebeurtenissen in je leven. Met de keuzes die je maakt. Met hoogte-en dieptepunten. Tegenslagen en overwinningen. En met plannen die anders lopen als verwacht. Omdat het leven zich nou eenmaal niet laat voorspellen. Die ervaringen maken wie we zijn. Een verhaal dat door nieuwe inzichten aan verandering onderhevig is en constant herschreven wordt. Ik ben benieuwd naar jouw verhaal. Dit is het mijne.

Maak er wat van, maak er wat van.
Als je ontevreden bent, nou doe er dan wat an…
Maak er wat van, maak er wat van.
Moet je maar ‘s kijken wat je allemaal niet kan…

Bert en Ernie (1983)

Een dorp aan de Ijssel

Geboren in 1980 groeide ik op in een dorp aan de Ijssel als kind van twee onderwijzers. Ik was een verlegen, bescheiden jongen, maar ook sociaal. Niet op de voorgrond, niet op de achtergrond. Graag op mezelf, maar ook met anderen. Na mijn middelbare school wilde ik graag iets vernieuwends doen en weg van het bekende. Ik koos voor communicatiesystemen aan de Hogeschool van Utrecht. Al snel merkte ik dat ik eigenlijk meer met mensen had, dan met systemen (ik zag toen het verband nog niet). Ook wilde ik graag verre reizen maken, maar was daarvoor ook te onzeker. Dus bleef ik lang thuis wonen, liep stage bij de Koninklijke Marine, reisde Europa rond en deed mijn afstudeeronderzoek bij het project WhoZnext van het Nederlands Instituut voor Sport en Bewegen, naar communicatie binnen de jeugdparticipatie.

In mijn DNA zitten sterke didactische en pedagogische waarden. Mensen zien groeien in hun ontwikkeling, daar word ik heel blij van. Al was ik me daar niet altijd van bewust.

Naar Nijmegen

Na mijn afstuderen was ik zoekende. De omgang met jongeren vond ik leuk en besloot daarom de PABO te gaan doen. De appel valt niet ver van de boom, dacht ik. Nijmegen was nog onbekend en dus vertrok ik naar de Waalstad. Naast mijn opleiding vond ik ook een administratieve baan bij de HAN. Daar leerde ik Ingeborg kennen, die later mijn vrouw zou worden. Na een jaar PABO stopte ik. Elke dag op dezelfde plek volgens een vaste methode lesgeven kostte mij teveel energie. Ik  begon in te zien dat het beroep van mijn ouders, mij te beperkend was. Het verlangen om meer van de wereld te zien kwam boven en ik vertrok namens Stichting Veldwerk naar Nepal om daar 6 maanden les te geven op een Tibetaanse school.

Achter iedere angst zit een verlangen, een verlangen om die angst te overwinnen en daarmee jezelf te ontstijgen. Ieder mens is vrij om deze keuze te maken.

Docent in het hoger onderwijs

Na terugkomst was ik een ander mens. Zelfverzekerder en autonomer. Ik had mijn angst overwonnen, durven kiezen voor mijn verlangen en zelf mijn route bepaald. Na terugkomst solliciteerde ik intern bij de Hogeschool Arnhem en Nijmeegn. Zo werd ik alsnog docent in het onderwijs. Eerst bij de opleiding verpleegkunde en later bij Sport Gezondheid en Management. Daar maakte ik kennis met (gedrags)verandering. Het werken met jongeren en hen iets leren vond ik leuk, maar het beoordelen vond ik zwaar. Ook de nieuwsgierigheid naar een baan in de communicatiesector bleef trekken. Als ik eerst een tijdje in de communicatie zou werken, dan zou ik altijd nog terug kunnen keren naar het onderwijs. Dat was het plan. Het liep anders.

Anderen vinden mij vaak een echte docent. Ik leg ook graag uit en vind het leuk om anderen iets te leren. Maar wat me tegenstaat is dat het eigenaarschap vaak ook bij de docent ligt. Die beoordeelt of de student in zijn ontwikkeling aan de gestelde eisen voldoet. Met die systeem-paradox kon ik moeilijk omgaan. Daarom ben ik als adviseur of coach beter op mijn plaats.

Jeugd en jongeren

Ik vond een baan als communicatiemedewerker bij de Nationale Jeugdraad in Utrecht. Daar kon ik mijn passie voor jongeren, participatie en communicatie mooi combineren. Ik kreeg er veel vrijheid om projectmedewerkers te ondersteunen in hun communicatie. Projecten waarbij jongeren hun talenten konden ontwikkelen en die inzetten voor een maatschappelijk doel. Om meer met het ontwikkelen van mensen te kunnen doen begon ik een HRM-opleiding aan de Academie Mens en Arbeid in Tilburg. Daar maakte ik kennis met coaching en het leren en ontwikkelen in organisaties. Na mijn vertrek bij NJR, een vast contract zat er niet in, moest ik de opleiding helaas staken.

Tegenslagen horen bij het leven. Daar hebben we geen invloed op. Ze maken je ook sterker, mits je er iets mee doet. Goede keuzes maak je op basis van wat belangrijk voor je is.

Dichter bij huis

Nadat in 2011 ons eerste kind geboren was, wilde ik dichter bij huis werken. Ik vond een baan als communicatieadviseur op de universiteit en het Centrum voor Postacademisch Juridisch Onderwijs. Dit stelde mij in staat om naast het werken ook te genieten van het gezinsleven met jonge opgroeiende kinderen. Maar na 3 jaar greep de functie me naar de keel. Het werk stond te ver af van wie ik was en wat ik belangrijk vond. Ik nam ontslag en werd vrij snel daarna aangenomen voor een tijdelijke baan bij Stichting Moria. Een huis waarin ex-gedetineerden een kans krijgen op hun leven weer op orde te krijgen. Een plek van vergeving en een nieuw begin. Daar leerde ik dat ieder mens een nieuwe kans verdiend. Dat iemand de schuld geven, voortkomt uit een menselijke behoefte om onzekerheid en angst te beheersen. Een beperkte blik die geen rekening houdt met hoe iemand is gevormd, waardoor het gedrag verklaard kan worden.

Hoe fout het gedrag ook, een mens kan nooit alleen schuldig zijn aan zijn eigen onvermogen. Anderen zijn altijd (mede) verantwoordelijk.

Communicatie en (gedrags)verandering

Na de opdracht bij Moria werd ik in 2015 bij Tandem Welzijn aangenomen als regisseur communicatie. Een functie in het sociaal domein met veel vrijheid, veel verantwoordelijkheid en waarbij ik onderdeel uitmaakte van het managementteam. De wens om meer met verandering en communicatie te doen begon te groeien. Zo volgde ik een seminar bij Daniël Ofman, een training Deep Democracy level 1 en een leergang ‘Interne communicatiekracht versterken’. Hierdoor werd ik gesterkt in mijn overtuigingen. Dat communicatie draait om verbinding en dat verbinding begint met contact maken met de ander. De ander willen zien.

Iedereen bekijkt de wereld anders en geeft er zelf betekenis aan. Die rijkdom aan verschillen moet je benutten in plaats van bestrijden.

Bindkracht10

Daarna volgde een fusie met Het Inter-lokaal, die ik samen met een collega communicatief mocht begeleiden. Twee organisaties met (deels) verschillende culturen werden samengevoegd, waardoor het een uitdaging was om een gedragen verbindend verhaal te schrijven. Iets vooruitstrevends, maar ook voldoende herkenbaar. Zo ontstond het verhaal van Bindkracht10, vertaalt in een nieuwe missie, visie, huisstijl, merkidentiteit en strategie. Een basis voor verdere uitwerking in middelen, zoals website, social media, video’s en jaarverslagen.

In de communicatiesector draait het vaak om boodschappen, middelen en kanalen. Ik wilde op een andere manier met communicatie bezig zijn. Communicatie tussen mensen. Hoe kan ik dat begeleiden? Ik wilde tussentaal leren.

Teamcoaching

Na de fusie werd er zelforganiserend gewerkt. Teamcoaches zouden dit proces binnen de teams gaan begeleiden. Een leuke uitdaging op mijn lijf geschreven, die ik met beide handen aanpakte. Om professioneel te kunnen begeleiden volgde ik tegelijkertijd de erkende post-hbo opleiding tot teamcoach bij Coachboulevard. Zo leerde ik door reflectie en verschillende werkvormen om succesvol te kunnen interveniëren in de sociale interacties van teams. Ik maakte kennis met het hier-en-nu, die mij als typische denker confronteerde met mezelf.

Wat nou als ik kan leren om het verstandelijke daar-en-dan in balans te brengen met het gevoelige hier-en-nu. Welke krachtige mogelijkheden ontstaan er dan voor mij?

Leren lopen? Ga bewegen!

Een voorwaarde om te leren is dat je jezelf in staat stelt te blijven ontwikkelen. Dat je niet blijft hangen in het vertrouwde en bekende. Dat je je niet laat leiden door angst en onzekerheid. Dat je keuzes durft te maken die je op jezelf terugwerpen en die je uitdagen om het beste in jezelf naar boven te halen. In het verleden heb ik altijd spijt gehad van de dingen die ik niet heb gedaan. Nooit van de dingen die ik wel heb gedaan. Daarom heb ik in 2021 weer ontslag genomen. Om mezelf weer in het diepe te gooien en mijn groeipotentieel te benutten.     

Het is gezond om af en toe geestelijk te vervellen. Je oude overtuigingen los te laten en te vervangen voor nieuwe. Simpelweg omdat de oude je belemmeren in je ontwikkeling.

Verandersamen.nl

In 2022 ben ik definitief begonnen met ondernemen. Om autonoom te kunnen zijn, maar ook om mijn ideeën, kennis en ervaring te kunnen delen. Ik heb inmiddels al in zoveel keukens mogen kijken en meewerken, dat ik denk nu echt wat te kunnen bijdragen aan de zoektocht naar manieren om het anders te doen. Zo is verandersamen.nl ontstaan. Een platform waarop te lezen is hoe communicatie, ontwikkelen en samenwerking echt anders kan. Dat een systeem waar je in zit, jou niet hoeft te bepalen. Maar dat jij ook zelf invloed kunt uitoefenen op dat systeem. Je kunt vaak meer dan jezelf denkt. Wie weet welke verandering jij in gang zet…

Een teamcoach is een sociaal pedagoog. Je begeleidt teams en organisaties in hun ontwikkeling en bij het verbeteren van hun samenwerking. Daarmee ben ik nu iemand, die ik altijd al was.